عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

♥بــِسْم ِاللهِ الرَّحْمن ِالرَّحيمْ♥ اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ یَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ* لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ * اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ* ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

آمار مطالب

:: کل مطالب : 881
:: کل نظرات : 84

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 1
:: تعداد اعضا : 0

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 53
:: باردید دیروز : 1
:: بازدید هفته : 57
:: بازدید ماه : 1468
:: بازدید سال : 2089
:: بازدید کلی : 2089

RSS

Powered By
loxblog.Com

بشنو از نی چون حكایت میكند...
سه‌شنبه 23 فروردین 1390 ساعت 08:14 | بازدید : 597 | نوشته ‌شده به دست kocheh-gard | ( نظرات 0 )

                                                      

 

(بشنو از نی چون حكایت میكند..از جدایی ها شكایت میكند)

 

بر روی تپه ی كوچك و پر از گل كه در میان دشتهای سبز رنگ و تك درخت های

زیبا آرمیده بود، چوپان نی مینواخت.

دهقان جوانی بود و با آنكه آثار حرارت و نشاط و شادمانی و امید از

چهره ی معصوم او هویدا بود،اما در زیر و بم آهنگ نی او

هزار ناله ی راز او بود..

نی آرام آرام مینالید..

آرام وآهسته..

وبا ناله ی خود دشتهارا در غم نامعلومی فرو میبرد..

پیش رفتم و از آن دهقان جوان كه

بیننده ی ناله های غم انگیزش بودم پرسیدم:

این نوای ناله خیز چیست؟

مگر گرفتاری؟

هنوز لب برنكشیده بودم كه

دانستم...

بشنو از نی ، نی نوای بینواست

بشنو از دل ، دل حریم كبریاست

نی چو سوزد تل خاكستر شود

دل چو سوزد محفل دلبر شود

دل خانه ی تنگ توست ، دلدار تویی

هم جانی و هم دلی و هم یار تویی

در دایره صد هزار خط است و نشان

آن نقطه ی بی نشان پرگار تویی


 



|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران