دلم دریاچه ی غم شد دوباره / قد آیینه ها خم شد دوباره
صدای سنج و دمام اومد از دور / بخون ای دل محرم شد دوباره
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
عالم ، همه خاک کربلا بایدمان / پیوسته به لب ، خدا خدا بایدمان
تا پاک شود ، زمین ز ابنای یزید / همواره حسین ، مقتدا بایدمان
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
مشاهده در ادامه مطلب
محرم آمد و دلها غمین شد / غم و عشق وبلا با هم اجین شد
حسین آماده بهر جانفشانی است / دوباره فاطمه قلبش حزین شد
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ضریح تو داره عطر گل یاس / نوازش های دستت میشه احساس
کی میدونه آقا پر میشه شاید / شبا سقا خونه ات با مشک عباس
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
جانـت بـه کــویــر تفتــه دریـا بخشید / هفتاد و دو گل ، به متن صحرا بخشید
بـــا جلـــوه ی کــربـلای عـاشـورایی / خـون تــو بـه رنگ سرخ معنا بخشید
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
پیراهنی از زخم، به تن دوخته است / این رسم، ز حضرت غم آموخته است
ای سـرو تمــاشاییِ ایــمان، عبـاس! / دل، شعله به شعله، در غمت سوخته است
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
چشمان زمین دوباره تر خواهد شد / ماه از سر شب بدون سر خواهد شد
تاریخ دوباره به خودش می لرزد / شق القمری بزرگتر خواهد شد
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
این نیزه مرا به عشقتان میدوزد / در عمق وجود شعله می افروزد
امسال اگرچه در زمستانم باز / از بردن اسم تو لبم می سوزد
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
فریاد حسین را شنیدیم همه / از کوفه به سوی او دویدیم همه
رفتیم به کربلا ولی برگشتیم / از شمر امان نامه خریدیم همه
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
محرم در حریم کربلاتندیس شد / محرم همره نام حسین تقدیس شد
محرم با حسین اشک است وخون / محرم با حسین دشت جنون
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
خود را چو ز نسل نور می نامیدند / رفتند و به کوی دوست آرامیدند
سیراب شدند زآن که در اوج عطش / آن حادثه را به شوق آشامیدند
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
دو دیده اشک، باران است ، محرم / ز سوگ ، جمله یاران است ، محرم
جهان می بارد ، اشک ، داغ یاران / ز ظلم ، نابکاران است ، محرم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
محرم باز هم نوبت توست / که بگشایی تمام خاطراتت
ز ایامی که در آن بود شیون / گهی نالیدن و گه سر بریدن
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست / این جلوه ی جان در همه عالـم باقیست
ازنـالـه ی نـیـنــوای یـاران حسـیـن / همواره به لب زمـزمه ی غم باقیست
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
